föstudagur, júlí 17, 2009

Efni og andi

Mikið elska ég lagið „Hjarta mitt“ eftir Robba Dillan. Þegar hér er komið við sögu hafði höfundurinn lagt ýmsa ósiði til hliðar. Menn segja hann hafi nokkru áður hætt að bjóða grúppíum inn á hótelherbergið og á sama tíma hætt neyslu á vafasömum efnum. Fyrst og fremst bauð hann gyðingafélaga sínum Jesú Kristi velkominn inn í hjarta sitt. En það var til þess að mörgum fannst hann endanlega vera farinn yfir strikið. Nokkrum misserum fyrir „Hjarta mitt“ hafði hann fæðst í annað sinn eða eins og menn segja endurfæðst. Það er fæðingin sem kemur af himnum ofan gagnstætt þeirri fyrri sem kemur úr leginu eða móðir jörð. Mörgum fannst miður að heyra hann syngja um eitthvað „svart gull sem ræður úrslitum á amrískri grund“ og olíufurstarnir sem væru tignaðir sem eiginlegir kóngar. Seinna átti Robbi síðan eftir að semja lag eins og „bullan í hverfinu“. Að margra mati er það nefnilega illadulbúin vörn fyrir utanríkisstefnu Ísraelsmanna og hið allra ómaklegasta lag. „Hjarta mitt“ verður þó lengi í uppáhaldi hjá mér vegna fallegra orða hugar til líkamans sem þar er að finna. En eins og flestir vita eru ekki allir sammála um þá grundvallartvískiptingu hugar og líkamans sem gjarnan hefur verið eignuð auðmjúkum. Tvíhyggja um sál og líkama (eða efni og anda) er sú hugmynd að frumþættir tilverunar séu tveir, annars vegar efni og hins vegar hugur (líkami og hugur eða efni og andi). Einhyggjumenn leggja síðan áherslu á lögmál náttúruvísindanna og háskólanna.
Ég elska sérstaklega þessa upptöku. Mikið finnst mér konurnar skemmtilegar. Þetta hefur verið rosaleg sýning.

Ekkert

Ekkert skiptir máli þessa stundina. Engin hugsun er nógu merkileg... Nú missti ég þráðinn. Ég ætlaði að segja eitthvað. En hér í strætó stendur hjólreiðastrákur yfir mér og reynir að lesa það sem ég skrifa. En gagnvart alfa og omega og allt sem er allt er ekkert til nokkurs. Það er það sem ég held allavega. Ég er enginn apaköttur. Ólíkt þessu hjólreiðastrák, en maður les ekki á síma ókunnugra.

fimmtudagur, júlí 16, 2009

Náttúrulegur stillir

Í gær synti ég kílómetra á 23 mín. og 5 sek. Það var ekki gull eða silfur en allt í lagi. Ég fékk hvað eftir annað sjó undir gleraugun og þurfti margoft að stoppa til að tæma. Ég synti þetta hálfblindur skriðsund og gleypti slatta af sjó. Eftir viku eða tvær skilst mér að synt verði fram og til baka til Viðeyjar en það eru tæpir 2 kílómetrar. Ég hef fullan hug á að skella mér í Nauthólsvíkina í millitíðinni og synda yfir hana og til baka. Það eru 12 til 13 hundruð metrar segir Benni bakari. Milli þess að synda í sjónum skelli ég mér í leikfimi. Í dag hljóp ég á bretti í 15 mínútur 3,5 kílómetra. Ég tók eftir það 20 armhýfur. Svo gerði ég nokkrar bekkpressur. Ég tók hundrað magakviður með abflexer. Svo sippaði ég í 4 mínútur og eftir það gerði ég fleiri bekkpressur. Ég gerði 50 crunch með áherslu á transversus abdominis sem mér fannst þurfa pressu. Svo gerði ég snöggar 40 armbeygjur og með nokkrum bekkpressum. Ég gerði eftir það fleiri magakviður þar sem ég vil eiga fallegan rectus abdominis. Ég sippaði í þrjár mínútur og náði tæpum 500 hoppum. Eftir fleiri magakviður gerði ég nokkrar armhýfur og bekkpressur. Ég er að reyna að keyra út líkama minn og losa eitthvað endorfín úr heilanum mínum.

miðvikudagur, júlí 15, 2009

Crazy augu

Stundum á ég það til að líta á fólk með kreisý augu. Þá reyni ég að láta fólk snúa höfði sínu í átt að mér. Þegar samband næst síðan á að innspýtast óttablandin virðing í það. Þennan galdur tekst mér nær alltaf að framkvæma þegar þiggjendur eru karlkyns. Hann heppnast líka mjög oft þegar þiggjendur eru kvenkyns, en þó með tíðari mistökum. Nú sjá glöggir væntanlega hvernig málum er háttað hjá mér. En áðan sá ég svona hýra og káta stelpu sem mér finnst alltaf breyta mig í ljóðskáld. Það er líklega rangt að innspýta göldrum í þá átt. Því var það vel að mér skyldi ekki hafa tekist að snúa hálslið þeirra vænu. Ég innspýtti í staðinn sjálfan mig óttablandaðri virðingu fyrir öllu sem er fagurt og vel. En þá þekkti ég líka sjálfan mig sem þá rottu sem ég er.

þriðjudagur, júlí 14, 2009

Íslandsmót í sjósundi

Í Nauthólsvíkinni synti ég í dag í rúmar 20 mínútur sem er frekar lítið. En það er allt í lagi því á morgun hef ég fullan hug á að taka betur á því. Ég hitti Benna bakara (Ermasundsfara) sem var á því að ég ætti að taka þátt í Íslandsmóti í sjósundi sem fer fram á morgun. Þar sem ég er áhrifagjarn maður skráði ég mig undireins og reddaði mér síðan fríi í vinnunni. Mikið er ég núna orðinn spenntur. Ekki man ég eftir að hafa tekið þátt í íþróttamóti áður. Svo mikill auli er ég.
En málið er víst að mæta á morgun og borga skráningagjald. Svo er farið út hjá pranganum í Siglunesi. Þá á að synda alveg að flugbrautinni og aftur til baka sömu leið. Þetta mun ég gera á morgun klukkan 17.00 ásamt nokkrum tugum annarra sjósundfara.

mánudagur, júlí 13, 2009

Alveg

Nú er allt gott. Ég er kominn með nýjan GSM síma sem er þessi 3G. Ég íhugaði eitt andartak að hringja í Útvarp Sögu og segja Arnþrúði Karlsdóttur, Pétri Gunnlaugssyni eða Sigurði G. Tómassyni þessi tíðindi. Þá get ég núna þrammað um borgina og skoðað facebook hvar sem símasamband næst. Ég get uppfært stöðuna og haldið mér inni í netsamfélaginu þrátt fyrir að vera á ferð og flugi. En ég get líka sent inn stutta bloggfærslu ef ég nenni að pikka hana inn.

Ekki það að allt verði samt alltaf gott. Ég hef lengi aðhyllst þá ósönnuðu kenningu að GSM símar valdi krabbameini. En það er kannski eitthvað sem mætti brydda upp á ef maður vildi hringja í Útvarp Sögu til að ræða um nýjan síma sinn. Það má ekki ræða þetta ESB og ICESAVE endalaust. Ég er alveg að verða alveg.

sunnudagur, júlí 12, 2009

Jói ljón

Ljónið er eitt af þeim dýrum sem er mannskepnunni hvað hugleiknast. Hann étur mannskepnuna en öðlast fyrir vikið virðingu. Sjálfur elska ég ljónið. Hann er sterkur, göfugur og úrræðagóður. Við vildum taka við af honum sem konungur dýranna. En við fórum út á villugötur þegar við gerðum það. Við höfum ekki eðlisávísunina. Við höfum safnað saman þekkingu og getum dregið ályktanir um hitt og þetta. Við erum hins vegar svifsein og þurfum oft að fletta upp í alfræðiritum. Við höldum samt áfram að mæta þörfinni fyrir að stjórna og fórum er ég hræddur um endanlega yfir strikið þegar við reyndum að stjórna náttúrunni með efnarákum. Flugvél flýgur yfir hverfið og skilur eftir efnarák í himinum. En það vita allir sem vilja vita að þegar margar vélar fara yfir hverfið fara hjónin í því að rífast. Efnarákir eru einnig hégómleg tilraun mannskepnunnar til að stemma við gjörningi sínum sem hlýnun jarðar er. Í dag er ljónið síðan orðin viðkvæm dýrategund.