Hugðarefni

Ég er hættur að fara niður á torg til þess að auglýsa tilfinningar mínar. Þýðir ekkert að stunda slíkt. Nú er ég búinn að skipta um gír og ræði einungis um hugðarefni mín. Tilfinningar eru út og hugðarefni eru inn. Það sem ber fyrst á góma er draumur minn um að búa í vegan-samfélagi. Það sem er erfiðast við að vera grænmetisæta er hið félagslega. Að vera vegan á Íslandi er auðvelt ef maður heldur sig heima hjá sér. Ef maður þarf að eyða eins og sólarhringi að heiman þá verður maður svangur. Íslendingar með sína hvalveiðistefnu eru ókurteisir við grænmetisætu. Því myndi ég vilja búa í sjálfbæru vegan-samfélagi. Það er minn draumur.

Annað sem mig langar til að gera, er að hlaupa maraþon. Þetta er ég að hugsa um og sagði pabbi mínum í gær frá þessum draumi mínum. Hann tók vel í það og sagðist hafa trú á mér. Ég hleyp núna leikandi létt 10 km. Því er um að gera að þjálfa sig upp í 20 km og taka síðan maraþonið og forngrikki.