Salt

Í tveggja ættbálka samfélagi er spurning hvort ekki verði að koma á tveggja ríkja lausn. Annars veit ég það ekki. Þessa stundina sé ég ekki upphaf né endir á nokkru. Það eina sem má bara ekki gerast er að saltið missi seltuna. Því þá er saltið til einkis nýtt. Það er ekki hægt að setja það á poppkornið sitt. Það er ekki hægt að hreinsa með því eða bræða klaka. Einnig gæti salt án seltu ekki viðhaldið réttu vökvajafnvægi í líkamanum og án salts lifir maðurinn ekki. Einnig gefur það augaleið að maður getur ekki saltað salt með salti án seltu. En það er kannski eitthvað sem maður myndi freistast til að reyna ef maður sæti uppi með seltulaust salt. Þetta held ég að sé það sem Jesús Kristur var að reyna koma inn á í sinni sögufrægu fjallaræðu. En þá sagði hann við áhorfendur: „Þér eruð salt jarðar“. Lengi vel hélt ég nefnilega að Jesús væri að segja að fólkið væri grjótarsalt en ekki sjávarsalt. Hins vegar veit ég núna að hann var að segja að kristið fólk væri jörðinni það sem salt er fyrir svita, sjó og vökvajafnvægi. Salt verður alltaf að vera anjón af sýru og katjón af basa. Annars er það seltulaust efni sem þess vegna er hægt að fleygja og troða undir fótum.

En með þessum sunnudagshugleiðingum er ég búinn að freista þess að komast nær upphafi og enda hluta og vona að þú sért þar staddur.