Örstutt hugleiðing um frjálsan vilja

Ég horfði á skemmtilegan þátt af Star Trek í gærkvöldi. En hann hét „The Enemy Within“ og var skrifaður af Richard Matheson (I am legend). Í stuttum úrdrætti: Bímtækið hjá viðgerðamanninum Scotty er bilað. Þegar James T. Kirk er bímaður af plánetu upp í skip skiptist hann í tvennt. Út úr tækinu kemur góður James T. Kirk og vondur James T. Kirk. Hins vegar er það svo að hinn góði James T. Kirk, eins mikið gæðablóð og hann er, er gjörsamlega frumkvæðalaus og ófær um að stjórna Enterprise. Kenningin er sú að frumkvæði tilheyrir hinu vonda í sálinni. Þessari kalvinísku hugmynd um að mannskepnan sé dæmd til að haga sér illa er ég hjartanlega sammála. Ef maður er ekki dálítið vondur strákur hefur maður enga leiðtogahæfileika. Þá getur maður bara eytt dögum sínum í heilsubúð að rækta lífrænt grænmeti. Til bóta þá endaði þátturinn á því að hinn vondi James T. Kirk og hinn góði voru bímaðir saman aftur til baka og runnu þá saman í einn James T. Kirk. En það verða að teljast góð málalok. Það er ekki bara vegna þess að skrattinn getur þá potað heitu í rassinn á englinum og ögrað áfram. Heldur líka vegna þess að hinn góði hefur þá fulla færni á að verða konungur sálarinnar og haldið þannig hugmyndum og verkum hinn aðilans í skefjum.